Güvenlik ekibi geri çekilecek.
Ama efendim...
Bir şey söyleme. Geri çekilin, Dae-gi.
Kenara çekil, Dae-gi.
Hemen.
Bay Choi'nin dediğini yapın.
Ne olursa olsun,
özellikle güvenlikle alakalı durumlarda
havalimanı içinde olay çıkmasına izin veremeyiz.
Artık gidebilir miyiz?
Peşlerindesin, değil mi?
Evet, takipteyiz.
Bir şey olursa polisi ara.
Kimse zarar görmemeli. Anladın mı?
Anladım, endişelenme.
Hani suçluyu yakalamaktansa güvenlik daha önemliydi?
- Öyle. - Bizim polis olmadığımızı söylemiştin.
Öyle. Hepsini biliyorum ama...
Yine de sinirlerime hâkim olamıyorum.
Bay Jo, Su-yeon'u aldı mı?
Şu an neredesiniz? Hemen geliyorum.
Efendim, ne yapıyorsunuz?
- Hyeon-jun, arabanı getirdin mi? - Evet.
Ödünç versene.
Çabuk!
Bir dakika!
Neler oluyor?
Bilmiyorum.
Bu, Su-yeon'u durdurur.
Onu durdurmak mı?
Bunu
yapabilir miyim ki?
Pasaportunuzu hazır edin lütfen.
19 numaralı gişeye gidebilirsiniz.
Bay Lee neden orada ki?
Bayan Jeong Hyeon-ju'nun çocuğu hastalanınca
işe gelemedi.
Onun yerine bakıyor.
- Yarındı, değil mi? - Evet, yarın.
Buyurun.
Su-yeon nerede?
Müdür Gwon ile işler nasıl gitti?
Sence iş olacak mı?
Önce Su-yeon'un nerede olduğunu söyle!
Seo In-woo nerede?
Ne?
Beni onun çağırdığını söylememiş miydin?
Onu bırakmanı söyledim, Bay Jo.
Sıradan bir çalışan yüzünden
koca planı mahvetme.
Endişelenmene gerek yok.
Çünkü
onu kimsenin haberi olmadan öldürmeyi planlıyorum.
Tek bir iz bile bırakmadan.
İz kalmayınca sorun da kalmaz.
12 yıl önceki sabit diski
ifşa etmemi istemezsin herhâlde.
Onu kaybettiğini söylemiştin.
Su-yeon'u ve kendimi
korumak için kullanabileceğimi hiç düşünmedin mi?
Neticede, on yıllık emeklerinin
heba olmasını istemezsin, değil mi?
Başkan'ın havalimanı ile ilgili planları yandığı gibi,
seninle ben de yanarız.
In-woo.
Bırakın beni!
Durun!
Bırakın!
In-woo!
- Durdurun onu! - Nereye gittiğini sanıyorsun?
Ne bakıyorsunuz? Vurun!
Götürün.
Denize atın.
Emredersiniz.
Ne yapalım, efendim?
Ben polisi arayacağım. Sen Jo Won-ho'yu takip et.
Emredersiniz.
Çekilin önümden!
Yoksa hepinizin canı yanar.
Çekilin dedim!
Bay Seo In-woo'yu nereye götürdüklerini biliyor musun?
Öğrenirim.
Hemen öğrenirim.
Neyi var?
Bilmiyorum.
Evet, nasıl gitti?
Çete üyeleri olduğu anlaşılan
21 kişiyi olay yerinde tutukladık.
Ama havalimanı çalışanlarından hiçbir iz yok.
- Öyle mi? - Evet.
Tamam, teşekkürler.
Sen yerinde kal.
Peki.
In-woo!
In-woo.
Bay Lee.
Bırak, Su-yeon.
Bırak gitsin!
- Alo? - Az önce Bay Oh aradı.
Bay Lee eve gidiyormuş. Sen de çık.
Bayan Yang, Su-yeon eve gidiyormuş.
Bayan Yang.
Ben de sana geliyordum.
Yeo-reum her şeyi anlattı.
Gerçekten iyi mi?
Bizim ekipten Dae-gi onun yanında.
Bay Seo da iyiymiş sanırım.
Bay Seo'nun sadece blöf yaptığını düşünüp endişelenmiştim.
Kim tahmin ederdi ki gerçekten işleri halledeceğini?
- Seo-gun. - Bir daha sakın
çalışanlarımı tehlikeye atma.
Yoksa o boşanma kâğıtlarını gerçekten imzalarım.
Tüm bunlar,
Bay Seo kendim hallederim diye ısrar ettiği için oldu.
Güvenliğin o çeteyle burada çatışmasına izin veremezdim.
Her neyse...
Bugün işleri halletme yöntemin hiç hoşuma gitmedi, bilesin.
Evet, Bay Lee. Durumlar nedir?
Lee Su-yeon için endişelenmenize gerek yok.
Çete üyeleri, kendi aralarında bir kavga olduğunu iddia ediyorlar.
Sanırım işlerin büyümesini istemiyorlar.
Bay Jo, adamlarının ağzını kapattı.
Anladım, iyi olmuş.
Bu olayla ilgili detaylı bir rapor yazman gerekecek.
Lee Su-yeon ve Seo In-woo'yu da dâhil et.
Tamam, hallederim.
Neyse, sağ ol.
Bu arada, merkeze ne zaman döneceksin?
Onu da sonra hallederim.
Bay Lee, iyi misin?
Evet, iyiyim.
Beni eve kadar bıraktığın için sağ ol.
- Yeo-reum, geldin mi? - Evet, Bay Lee nerede?
Ben on dakika önce geldim ama o daha gelmedi.
Su-yeon.
Su-yeon!
Su-yeon.
Su-yeon!
Su-yeon! Tanrım, ne yapacağım?
Niye peşimden geldin yine?
Senin gerçek hislerini öğrenmenin tek yolu bu diye düşündüm.
Gerçekten ne hissettiğimin
ne önemi var ki?
Biliyor musun?
Kardeş olarak birlikte geçirdiğimiz üç yıl boyunca
sen bana
annemin yaptığından daha çok yemek pişirdin.
Sen hep öyleydin.
Soğuk davransan da hep beni düşünür ve benim için endişelenirdin.
Zavallı bir serseri olduğumu söylerdin.
Sana benzememden korktuğunu söylemiştin bana.
Çok şükür
bana benzemedin.
Bu sefer sen peşimden geldin.
Biliyorsun, değil mi?
Su-yeon'un üniversiteye giriş hediyesi.
Ben verirsem almaz.
Bu yüzden, sizin aldığınızı söyleyip siz verin.
Sağ ol,
In-woo.
Yeniden
evleniyormuşsunuz.
Evet.
Gelecek ay Amerika'ya gidiyorum.
Su-yeon ne olacak?
Benimle gelmesini söyledim
ama üniversitenin yurdunda kalmak konusunda ısrar etti.
Neyse ki artık kendi işini görebiliyor.
Kazanın üzerinden sadece iki yıl geçmesine rağmen
engelli oğlunu bırakıp,
kendi hayatı için kaçıp giden bir anne.
Ve her daim kendi hayatını her şeyin üzerinde tutan bir baba.
Kendi aileleri tarafından böylesine görmezden gelinen iki çocuk
kendilerini bile nasıl seveceklerini bilmezler.
Çünkü onlara sevgi öğretilmemiştir.
İyi misin, Dae-gi?
Evet, elbette. İyiyim.
Yaralandın mı?
Hayır, yaralanmadım.
Gerçekten iyi olacak mı?
Su-yeon'u durdurmak zorundayız.
Hayatta kalması için tek yol bu.
Karar verdiniz mi?
Ben utanılacak bir şey
yapmadım.
Yani
devam mı edeceksiniz?
Utanılacak bir şey yapmadığım için
aksi düşünülemez. Değil mi?
Müdür Gwon.
Burada, bu havalimanını
benden daha çok düşünen biri var mı?
Varsa gelsin.
Yeongjong Adası'na teknelerle geldiğimiz zamandan bu yana,
son 20 yıldır buraya
gençliğimi, orta yaşlarımı,
neyim var neyim yoksa her şeyimi adadım.
Gwon Hui-seung ismini buraya gömmeye kararlıydım.
Tüm hayatımı buraya adadım ben!
U-taek.
Seo-gun.
Sakın emeklerimi kafanıza göre
yargılamaya kalkmayın.
Bu mevkiye
bedava gelmedim ben. Anladınız mı?
Kararınız bu yöndeyse
yarın sabah sendikaya bildirip ortak eylem kararı
almaktan başka çare bırakmadınız.
İstediğini yap.
Ben onunla konuşurum, Bayan Yang.
Çok mu üzüldün?
Yaptıklarımı sırf kendim için yapmıyorum.
Eninde sonunda
birisi bunu mutlaka yapacak.
Burayı seven
ve değer veren biri tarafından yapılsın istedim.
Daha zamanı gelmedi.
Bir şeyi zamansız yaparsan
birileri incinebilir.
Ben buna
senin sebep olmanı istemiyorum.
Hepimiz sadece buradan geçen birer yolcuyuz.
Bizden sonrakilerin ne tür kararlar vereceğini bilmiyorum.
Şimdilik asıl görevimizin burayı olduğu gibi korumak
olduğunu düşünüyorum.
- Uyandın mı? - Evet.
- Ne zaman? - Az önce.
Ateşin düşmüş.
Bay Jang'ın verdiği ilaç cidden çok etkili olmalı.
Gece boyu uyumadın mı?
Bay Jang da tan ağarana kadar buradaydı.
Nasıl hissediyorsun?
İdare eder.
Bekle, sana yiyecek bir şeyler getireyim.
Biraz daha böyle kalalım.
- Acıkmadın mı? - Hayır.
Bu daha güzel.
Mozerella peynirli pizzanız geldi.
Ben sipariş verdim. Kahvaltı hazırlamak zor olur dedim.
Fırında ısıtırsan daha güzel olur.
Senden böyle incelikler görmeyi neye borçluyuz?
Afiyet olsun.
Gücünü çok fazla kullanmış anlaşılan.
Tendon vazifesi gören bir parça kırılmış.
Yedeği var, değiştirince sorun hallolacaktır.
Ama asıl sorun, vücudunda oluşan iltihap.
Verdiğim şey hâlâ sende, değil mi?
Ama
onu kullanmak doğru olur mu?
Neyin doğru, neyin yanlış olduğunu sonra düşünürüz.
Önce onu kurtarmamız lazım.
Onu bu hâlde bırakırsak
Su-yeon bir hafta bile dayanamaz.
Senin için zor olacaksa ben yaparım.
Bunu yapmam gerekse bile
Su-yeon'u kurtarmak zorundayım.
Biliyorum.
Ama...
Harika görünüyor.
Kendisinin tercih ettiği yaşamı,
onun isteği olmadan başkalarının durdurması doğru olur mu ki?
Bu ne?
İstifa dilekçem.
Bay Jang seni Amerika'ya götürmeyi düşünüyordu.
Gitmeye karar mı verdin?
Oraya gitsem bile
geri dönme şansım çok az.
Peki, bu ne şimdi?
Sadece...
...önceden veriyorum.
Bir gün, aniden
işe gelmeme ihtimalim olduğundan.
Böyle bir şey olursa
işleme koyun lütfen.
Bay Lee, burada mıydın?
Hemen Göçmen Bürosuna gitmen gerek.
Giriş yapan yolcular yığılmış.
Acele et.
Bu ne, Bayan Yang?
Az önce Su-yeon verdi.
Korkularımın gerçek olduğu an.
Su-yeon'un kararını
bilmiyor muydun?
Hayır.
Tahmin etmiştim.
Ama istifa edeceğini...
Ne yapacağım?
Ne yapacağım ben, Bayan Yang?
Onu
bir daha göremeyebilirim.
Merhaba.
- Efendim, 17 numaralı gişeye gidin lütfen. - Tamam.
O da ne? Bay Lee yine gişeye geçmiş.
Bayan Jeong bugün de çocuğu yüzünden izin almış sanırım.
Yine de, böyle bir günde...
Neden? Bugün özel bir gün mü ki?
Aslında, bugün
Bay Lee'nin emekli olmadan önceki son günü.
Gözlüklerinizi çıkarabilir misiniz?
Bir şey mi oldu?
Bugün son gününüz olduğunu duydum.
Bu yüzden, son kez veda etmek istedim.
Büyütülecek bir şey değil.
Hepimizin yaşayacağı bir şey neticede.
Bizim de bu yolculardan bir farkımız yok.
Bir yerlere gitmek için havalimanından geçen yolcular gibi
biz de geçici bir süreliğine burada bulunuyoruz işte.
Buna o kadar büyük bir anlam yüklemeye gerek yok.
Yaptığınız her şey için teşekkür ederiz.
Sağ ol.
İltifat olarak kabul ediyorum.
Bay Lee.
Şu an neredesin?
Ne oldu?
İstifanı verdiğini duydum.
- Evet. - Neden?
Yapmam gerekenin bu olduğunu düşündüm.
Sadece...
...yanımda olamaz mısın?
Ben...
...senin kolun da olurum,
bacağın da.
Gerçek, senin düşündüğünden
çok daha zor ve ağır olacak.
Yapabilirim.
Lütfen izin ver.
O gerçekle yüzleştiğin zaman
yavaş yavaş yorulacaksın.
Artık o cihazları çıkarıp
tedavi ol lütfen.
Olur mu?
Seni o yükün altına sokmak istemiyorum.
Beni yalnız başıma bırakma.
Sensizliğe
dayanabileceğimi sanmıyorum.
Sadece...
...bırak gideyim, Yeo-reum.
Ben, senin için
sadece gelip geçen biriyim.
Hayır, istemiyorum.
Böyle şeyler söyleme.
Böyle yapalım. Olmaz mı?
Asla yapamam.
Yapabileceğimi sanmıyorum.
Senin için
gelip geçen biri olmak zorundayım.
O güzel ve ışıl ışıl olduğun zamanları,
o neşeli seni
çok seven birinin olduğunu, benim olduğumu unutma yeter.
Sadece anılarında kalmak bile...
...benim için yeterli.
İSTİFA DİLEKÇESİ
Bu kimin?
Su-yeon'un.
Daha iyi bir yetişkin olduğumu düşünüyordum
ama kardeşimin öylece gitmesini engelleyemediğim gibi
Su-yeon'u da koruyamadım.
Bizim zamanımızda, isyan edip kavga çıkarırdık.
Zamane gençleri neden kendilerinden vazgeçiyorlar ki?
Neden kendilerini dünyadan soyutluyorlar?
Kahretsin.
Cidden berbat hissediyorum.
Bugün, Su-yeon ne istersek ısmarlayacak.
Pekâlâ, açılışı birayla yapalım.
İşte.
Şerefe!
- Şerefe! - Şerefe!
Bu arada, siz ne zaman çıkmaya başladınız?
Ne demek istiyorsun? Çıkmak derken?
Yanlış mı anladım?
Sizi sevgili sandım.
Hiç de bile! Sözlerine dikkat et.
Ama cidden, çift gibi mi görünüyoruz?
Öyle olduğu için şaşırdım ya zaten.
Demek öyle...
- Bay Oh. - Merak ettim sadece.
Merak ettiğim için sordum. Başka anlamı yok.
İçelim.
Tamam, sevgilisi olmayanlar olarak içelim.
- Şerefe! - Şerefe!
Ne yapıyorsunuz? Ben de varım!
Şerefe birlikte yapılır! Şerefe!
- Şerefe! - Şerefe!
- Birinci at. - İkinci at.
- Üçüncü at. - Dördüncü at.
Beşinci at!
- Birden beşe! - Beşten bire!
- Birden dörde! - Dörtten üçe!
- Kaybettin! - Eun-seop.
- İç! - İç!
- Fondip!
- Bir! - İki!
- Üç! - Dört!
- Yeong-ju! - Onun yerine iç!
- Hayır, ben içerim. - Onun yerine iç!
- Ama sarhoş oldun sanki... - Hayır, içerim.
Yeong-ju, çok etkilendim.
- Bir! - İki!
- Üç! - Dört!
Yine kaybetti!
Tanrım. Yeong-ju!
Cidden taksi istemediğine emin misin?
Of ya, beni ne sanıyorsun?
Ben çok iyi içerim.
Hiçbir şeyim yok benim.
Hey... Hadi, biraz oturup dinlenelim.
İçkiye dayanıklısın sanıyordum ama bayağı zayıfmışsın.
Yine mi yakalandım?
Evet. Her şeyini biliyorum.
Sevgilinin olmadığını, içki içemediğini
ve sürekli güçlüymüş gibi davrandığını.
Niye böyle oluyor?
Niye sadece sana yakalanıyorum?
Daha önce, hiç kimse benimle ilgili şeyleri öğrenememişti.
Cidden mi? Öyle mi?
Aslına bakarsan, hazır bu kadar yakalanmışken
biraz daha yakalanmama izin verir misin?
Ne? Ne demek istiyorsun?
Bu gece
birlikte kalabilir miyiz?
Seninle kalmak istiyorum, Su-yeon.
Olmaz mı?
Hayır mı?
Yeo-reum, ben...
Peki şimdi?
Olmaz mı?
Yeo-reum.
Sana gördüğüm düşü anlatayım mı?
Bu.
- Bu mu? - Evet.
Çok güzel olacak.
- Buraya gidelim. - Burada!
- Evet, haklısın. - Burada mı?
Şuna bak!
Bunu sürebilir misin?
Burası güzelmiş.
Buraya gitmeyi çok isterim.
- Koşmaya devam et. - Şunun gidişine bak.
- Hadi! - Devam et!
- Şut! - Şut!
- Gol! - Gol!
Çok mutluyum.
Her sabah, senin yanında
uyandığım bir düş.
Lütfen yaşa.
Zor olacaktır
ama benim için
bir kez daha...
...deneyemez misin?
Ben...
...seni bekleyeceğim.
Lütfen.
Kızım.
Güzel, değil mi?
Sana benzemiyor.
Benzemiyor mu?
Gözlerine bir bak.
Burnuna bak.
Dudaklarına bak.
Bana benzemediği için güzel zaten.
Geldiniz mi?
Su-yeon.
Geldi.
Selam ver.
Kendisi, Prof. Jang Won-sik.
Senin hakkında çok şey duydum.
Lee Su-yeon sensin demek.
Hayatta tesadüf diye bir şey yoktur.
Başına gelen her şeyin
mutlaka bir sebebi vardır.
Nasıl yardım edebilirim, efendim?
Burada yemek kutusu satılıyormuş.
Nasıl bir şey olduğunu merak ettik.
Buradan, cihazlarınız için portatif Wi-Fi alabilirsiniz.
Yurtdışına gidenler için önemli bir şey.
Taşıması da kolay.
Biz de alsak mı?
- İster misiniz? - Evet.
Şefim.
Merhaba, efendim. Geziye mi gidiyorsunuz?
Sanırım henüz rezervasyon yaptırmadınız.
- Rezervasyon mu? - Ne için?
Şefim.
Bir saniye.
Tek bir kutuyu üç dört kişi kullanabilir.
Bakalım elimizde kalmış mı?
Hey, Dae-gi!
- Sensin, değil mi? - Siz kimsiniz?
Benim, Hye-min.
Song Hye-min?
Bayağı değişmişsin.
Evet, bir şeyler yaptırdım işte.
Sen burada mı çalışıyorsun?
Evet.
- Evlendin mi? - Hayır, henüz...
Bayağı karizma olmuşsun.
Kız arkadaşın var mı?
Şey, hayır. Resmî olarak yok.
Ben de hâlâ yalnızım.
Bir ara buluşalım mı?
Onun sahibi var.
Efendim?
Bay Oh'nun sevdiği bir kız var diyorum.
Kayıp çocuk bildirisi.
Yedi yaşında bir erkek çocuk. Mavi ceket giyiyor.
Bay Oh, kayıp çocuk bildirimi. Gitmemiz lazım.
Bunun sorunu ne?
Sana iyi yolculuklar.
Yeong-ju, beni bekle!
Hey!
İyi misin?
Anne.
- Anneni mi kaybettin? - Evet.
Doğu tarafındaki tuvaletlerde ağlayan bir çocuk buldum.
MÜDÜR
Başlayalım mı artık?
MÜDÜR YANG SEO-GUN
Amanın, Müdür Yang, geldiniz mi?
Ben sadece
siz gelmeden masanızı temizleyeyim demiştim.
O koltuk o kadar güzel mi görünüyor?
Güzelin de ötesinde.
Kıskançlıktan çatlayacağım.
Toplantıya başlayalım mı?
Tanrım, özür dilerim. Geciktim.
Hayret bir şeysin, Bay Gong.
Nasıl oluyor da her toplantıya geç kalabiliyorsun?
Kayıp çocuk bildirisi vardı da, o yüzden geciktim.
Peki çocuğu buldunuz mu?
Evet, bir kabin memuru bulmuş.
Sabahtan beri koşturduğum için açlıktan ölüyorum.
Bunu yiyebilirim, değil mi? Yiyip başlayalım.
Jae-won.
Nerelerdeydin?
Teşekkürler.
Rica ederim.
Size iyi yolculuklar.
Sağ olun, çok teşekkür ederim.
Buralardan gideli bir yıldan fazla oldu.
KAPALI
WHERE STARS LAND
Hâlâ aramadı mı?
Hayır, aramadı.
Haber de mi gelmedi?
Hayır, gelmedi.
Nasıl böyle yapabilir?
Günümüzde sosyal medya olsun, internet olsun bir sürü yol var.
Haber almamanın zor olduğu bir devirde yaşıyoruz.
Bir yıldır nasıl hiç haber olmaz? Bu korkunç.
Eminim, Su-yeon'un da kendince sebepleri vardır.
Sana iyi yolculuklar.
Orta Doğu'nun tehlikeli bir yer olduğunu duydum. Bıçak ve silahlara dikkat et.
Beni başından kovuyor musun?
Danışmanlık yap, gel. Kendini fazla yorma.
Yeo-reum, ben...
Ben...
...yanında olmaya devam edeceğim.
Arkadaş olarak olsun, başka bir şey olarak olsun
senin istediğin şekilde hep yanında olacağım.
Öyle düşünüyorum.
- Öyle mi? - Evet.
İyi yolculuklar.
Tamam, sen de kendine dikkat et.
Hiç görmemiştim.
- İnanılmaz. - Cidden, böyle bir şeyi ilk kez gördüm.
- İnsan mıydı? - Evet.
Bu imkânsız.
- Ciddiyim. - Tamamen bükülmüş.
Böyle bir şey olabilir mi?
Sorun ne? Bir şey mi oldu?
Birisi şerit bariyeri yamulttu.
Ne? Şerit bariyeri mi?
Bunu kim yaptı?
Az önce, Rus mafyasına benzeyen
gözü dönmüş biri
içki şişesini fırlatıp bağırdı
ve şerit bariyeri fırlatmaya kalktı.
O sırada, genç bir adam çıkıp
onu koluyla durdurdu.
Lee Su-yeon muydu yoksa?
Lee Su-yeon da kim?
Ben işe yeni başladığım için
çalışanları fazla tanımıyorum.
O kişi nereye gitti?
Uçaktan inip Göçmen Bürosuna doğru gitti.
Toz.
Bugün de sayısız yıldız geçti.
Gelip geçmeye devam ediyorlar.
O ise tilki gelin yıldızına
geri döndü.
WHERE STARS LAND
KAPALI
AÇIK
WHERE STARS LAND
Alt yazı çevirmeni: Büşra Seher